Rosalía de Castro Santiago de Compostela (A Coruña) · 1837 - 1885 Rosalía de Castro naceu en 1837, froito dunha clandestina relación entre un sacerdote e unha fidalga compostelá. Pasa os primeiros anos en Santiago, cunhas tías paternas, pero cedo marchará a Padrón a vivir coa súa nai. Non se teñen moitos datos da súa educación, mais existen indicios que apuntan a un gusto polo debuxo, a música e a declamación. Si se sabe que en 1856 viaxa a Madrid e, un ano máis tarde, publica o seu 1º libro de poemas, La flor, escrito en castelán. Na capital coñece ao historiador galego Manuel Murguía, co que casará en 1858. Cinco anos máis tarde, en 1863, publica un 2º libro de poemas, Cantares Gallegos, a súa primeira obra en lingua galega. En 1880 terá lugar a publicación do seu 2º poemario en galego (Follas Novas) onde a escritora amosará o seu lado máis pesimista. Xa ao final da súa vida, decide volver a Padrón, onde morre á idade de corenta e oito anos. Xunto a Curros e Pondal, situouse como precursora do Rexurdimento cultural galego. Proba disto é que, co gallo do centenario da publicación de “Cantares Gallegos”, a Real Academia Galega decidiu consagrar o 17 de maio como Día das Letras Galegas, dedicándolle á autora a súa 1ª edición. Como outros importantes ilustres galegos, os restos desta insigne escritora atópanse no Panteón de Galegos Ilustres, en Santo Domingo de Bonaval.